مسجد و مناره سین

شکل گیری و گسترش بخش مهمی از بافت شهری اصفهان، پیامد حضور سلاطین سلجوقی در اصفهان بود. با گسترش شهر اصفهان در این عصر، مراکز شهری و روستایی پیرامون آن نیز توسعه یافتند. یکی از ولایات مهم اصفهان در این دوره، برخوار، در حاشـیه‌ی شمالی دشت اصفهان واقع شده بود. شهرها و روستاهای ولایت برخوار بر سر شاهراه اصلی اصفهان – ری، در این دوره، همچون شهر اصفهان گسترش یافتند و ساخت و سازهایی در آنها انجام شد. شهرستان برخوار در حال حاضر یکی از شهرستان های استان اصفهان به شمار می آید که مرکزیت آن شهر دولت آباد است. ایـن محدوده، در منابع تاریخی با نام های «برخوار، بَرخار، بُرخار، بلخار» ثبت شده است. برخوار در دوران اسلامی نیز از اهمیت زیادی برخوردار بود؛ مؤید این موضـوع، ۱۳۶ اثر تاریخی باقی مانده یا تخریب شده از دوران صدر اسلام تا قاجـار در برخـوار اسـت. این شهرستان از آب و هوایی گرم و خشک برخوردار است و تابستان هایی نسبتا گرم و زمستان های سرد دارد، بنابراین بهتر است برای سفر به این شهرستان در بهار اقدام کنید. یکی از آثار تاریخی به جای مانده از دوران بعد از اسلام در این شهرستان مسجد و مناره سین نام دارد.

معرفی مسجد و مناره سین

در این بخش از مجله مستر بلیط به توضیحاتی درباره این اثر تاریخی می پردازیم، اگر به این دست از مطالب علاقه دارید بهتر است این مطلب را دنبال کنید. در دوران پس از اسلام مساجد یکی از اصلی ترین ساختمان های موجود در هر شهر به شمار می رفتند به همین خاطر در ساخت آنها می توان اوج هنر معماری ایرانی را مشاهده کرد. همین موضوع باعث شده است که با گذشت سالیان طولانی هنوز بسیاری از این مساجد بر جا مانده باشند. یکی از این مساجد مسجد و مناره سین به شمار می رود که در شهرستان برخوار شهر سین قرار دارد. مسجد جامع شهر سین در ۲۴ کیلومتری شمال اصفهان واقع شده و همراه با مناره‌ی آجرکاری، متعلق به دوره‌ی سلجوقیان است. به موجب یک کتیبه سنگی به خط کوفی در اطراف محراب مسجد، مسجد را ابوغالب یحیی بن زکریا در ۵۲۹، بنا کرده است. بر اساس کتیبه‌ی کوفی آجری بر بدنه‌ی پایه‌ی مناره که در چهار سطر ایجاد شده، مناره‌ی مسجد سین در۵۲۶، به وسیله ابو اسماعیل محمد بنا شده است. این اثر تاریخی به واسطه قدمت و نوع معماری اش در سال ۱۳۱۵ در لیست آثار ملی ایران جای گرفته است و مورد حمایت سازمان میراث فرهنگی قرار دارد.

معماری مسجد و مناره سین

پلان این مسجد، به صورت نامنظم با ابعاد تقریبی ۱۸×۲۲ متر است و از نوع مساجد یک ایوانی به شمار می رود. ایوان اصلی مسجد، در ضلع جنوبی آن قرار دارد و فضای پشت آن، شامل دو بخش می شود. فضای گنبد خانه که شکل مربعی به ابعاد ۶×۶ متر دارد و با گنبدی پوشیده شده که بر روی فیل پوش ها استوار است. بخش میان گنبد خانه و ایوان اصلی نیز فضایی است که همین ابعاد را دارد و شبستان مسجد به شمار می رود و از طریق راهرویی به فضای شبستان کوچک شرقی راه دارد. حیاط مرکزی مسجد، فضایی کوچک است با ابعاد ۵/۵×۶/۵ متر. در ضلع شمالی صحن مسجد، سردر و ایوانی بزرگ دیده می شود که با کوچه‌ی مجاور مسجد ارتباط دارد. عنصر شاخص در این مسجد، مناره‌ی آجرکاری در گوشه‌ی شمال غربی آن است که کهن ترین مناره‌ی کتیبه دار با تـزیین کاشی محسوب می شود. تمام سطح مناره، با نقوش آجر کاری به شیوه‌ی هـشتو گیر و قسمت فوقانی آن با کتیبه‌ی کاشی فیروزه ای تزیین شده است. از شاخصه های تزیینات این مسجد می توان به مقرنس های درشت آجری سبک سلجوقیان اشاره کرد، که گنبد اصلی مسجد، بر آن قرار دارد. از دیگر ویژگی های بنا، تزیینـات محـراب در ضلع جنوبی و در زیر گنبد اصلی است. تزئینات محراب مسجد با آجر و گچ ساخته شده و در این شیوه، درون آجر با گچ پر شده و به صورت هنر تخمه کاری انجام شده است. قسمت فوقانی محراب با تزیینات آجر و گچ و هنر تخمه کاری گچ، به صورت گره چینی تزیین شده اند. در طاق تویزه میان گنبدخانه و بخش جلویی آن، تزیینات آجر پیشبُر و توپی های گچی با نقوش گره چینی مشاهده می شود.

راه های دسترسی به مسجد و مناره

برای دسترسی به این اثر تاریخی باید خود را به شهرستان برخوار استان اصفهان برسانید. این مسجد در شهر سین این شهرستان قرار دارد و فاصله آن از شهر دولت آباد ۱۰ کیلومتر می شود. برای سفر به شهر دولت آباد باید بلیط اتوبوس را از مستر بلیط به صورت آنلاین و رد کمترین زمان ممکن خریداری کنید.

بازدید از مسجد و مناره سین

بازدید از این مکان شرایط خاصی ندارد و شما می توانید بدون پرداخت هیچ هزینه ای از این مکان بازدید کنید. اگر در موقع اذان به این محل بروید می توانید به راحتی از تمامی قسمت های آن دیدن کنید.